Het forum over scheiden voor vragen en ervaringen over de echtscheiding

Hoi,

Hoe start je een bericht? Hallo, ben Patty en ben het allemaal zo beu.
Heb al zo veel meegemaakt in mijn leven. (ben 36, ben al twee kindjes kwijt, ..) En nu vertelt mijn maatje, mijn man, dat hij ongelukkig is en niet met mij verder wil..
En ik? Gelukkig heb ik mijn dochtertje nog. Maar haar verdrietig zien doet me zo'n pijn..
'k zou mijn ogen willen sluiten en ze niet meer willen open doen. Leven is altijd maar opnieuw overleven... pf..

Hallo allemaal, ik heb met veel respect jullie verhalen gelezen. Op dit moment zit ik in de fase van wel niet etc al een aantal jaar relatietherapie gevolgd, maar zet geen zoden aan de dijk. Man lief is veel bezig met de zaak en de dingen die daar spelen maar communiceerd niet, je ziet frustratie maar dat is het dan ook. Alles wat ik voorstel is negatief, wat moet je ermee wat kan je ermee etc. Ik heb het gevoel dat de rek eruit is, maar wat doe ik mijn kids aan 3 (11,8 en5) Heb ik meer rust alleen of is dit utopia? Ik weet het niet... Ik verwacht geen antwoorden wat te doen, maar alleen al het delen de gedachte is goed. In mijn omgeving is dat erg lastig of ervaar het als lastig. Bedankt voor het lezen

Wat mij hier weer opvalt, is dat vrouwen het altijd maar netjes geregeld willen krijgen. Ikzelf zit ook in een echtscheiding en ik werk ook in een ploegensysteem (24u werken, 48u thuis). Nu gebruikt mijn ex dat werk tegen mij voor de co ouderschapsregeling af te blocken, maar anderzijds wend ze wel mijn verloning aan om mij voor haar te laten betalen. Zij heeft vast werk en is zelf overgestapt naar een 4/5 tewerkstelling; niemand houdt haar tegen terug voltijds aan de slag te gaan toch? Wat de co-ouderschap betreft: ik ben effectief één dag op drie 24 uur van huis weg, maar de volgende 48 uur ben ik er wél; afhalen aan school, huiswerk maken, rondrijden voor de kindjes,... iets dat zij in haar 9-18u job allemaal niet kan, op geen enkele dag van de week, met uitzondering van haar vrije dag!

Beste Greta,
Helaas is daar niets aan te doen. Hij mag wonen met wie hij wil. Financieel is er wel wat aan te doen. Immers als ze samenwonen betaalt zij de helft van de huur (rentekosten) mee. Dus dat betekent dat je ex meer financiële armslag heeft en dat betekent dat hij jou meer alimentatie kan betalen. Dus opnieuw laten beoordelen door de rechter.
Suc6

Mijn ex-man en ik zijn nog gezamenlijk eigenaar van een woning. hij betaald hiervan de rentelasten. Ik woon inmiddels in een ander huis. Hij heeft inmiddels een neiuwe vriendin. Kan ik voorkomen of verbieden (omdat ik voor de helft eigenaar ben) dat hij hier met zijn vriendin gaat wonen. Of zijn er andere voorwaarden die ik kan stellen? Bv dat zij huur gaat betalen aan mij? Wie kan het me vertellen.

Hoi ik ben een vrouw van 36 jaar met 3 prachtige kinderen 2 jongens van 9 6 en een meije van bijna 4 jaar. Ik zit nu ook in een hele moeilijke scheiding. Ik was in september 1 jaar getrouwd en we waren 11 jaar samen. In het begin ging alles wel goed totdat ik met hem ging samenwonen hij had een ongelofelijke smetvrees in huis maar ja ik was nog jong ging vh eerst samenwonen , hield van hem. Uit deze relatie zij dus onze prachtige kids geboren maar ik ben eigenlijk al die tijd niet mezelf geweest liep altijd op mijn tenen. Het ging goed als we weg waren maar thuis pff als ik wist dat hij bijna thuis kwam ging ik poets en opruimen zo gehersenspoeld was ik maar het ergste vond ik de kids die liepen ook o hun ten want die mochten maar beperkt spelen ze kregen nog net geen handschoentjes aan.
Niets was leuk ik zag er zelfs tegen op om de verjaardagen van de kids te gaan vieren want dan ziu hij weer hagerijnig zijn en overal op gaan letten. Ik he b altijd gedacht het komt wel goed het veranderd allemaal wel, ik hield van hem totdat ik iemand anders tegen ben gekomen..mijn ogen werden geopend!

hallo heb een vraag ik wil graag scheiden ben eind februari dit jaar weg gegaan bij hem heb 2 kinderen eentje van 2 en eentje van 6.we hebben een koop wooning en allebij momenteel geen werk het eenegste wat ik wil is een handtekening voor de scheiding hij mag alles houden de kinderen blijfen bij opa en oma om dat ze daar groot en deels zijn op gevoed is dit mogelijk vraag verder niks alleen handtekening zo dat ik verder kan gaan met de toekomst. groetjes marjanne k

ik heb na 26 jaar besloten om te willen scheiden van me man, heb een hoop dingen in me huwelijk tegen me zin gedaan maar had teveel angst om nee te zeggen, maar nu is mijn man een vies spel aan het spelen hij laat zijn salaris niet meer bijschrijven op de rekening terwijl ikmnnog steeds voor hem zorg zoals eten koken enzo en wassen, onze dochter wil bij mij blijven en die is opgegroeid in ons huurhuis maar meneer wil niet vertrekken terwijl hij in aanmerking kan komen voor 55 plus woning, wie heeft ervaring hiermee kan dit zomaar zorgen dat ik geen geld heb en in de schuld kom door hem omdat hij niks meer betaald

Als je in gemeenschap van goederen gaat trouwen dan zijn de bezittingen en de schulden van beide partners gezamenlijk geworden. De hypotheekschuld is dan van beide geworden. Bij een scheiding moet alles verdeeld worden. De gezamenlijke schuld ook. Je partner is dan voor de helft verantwoordelijk van de hypotheekschuld. Ook de vader is een schuldeiser. Door het trouwen heeft de partner ook de schuld van de vader op zich genomen. Bij het scheiden is deze schuld dus ook voor de helft van je partner.

mijn vriendin gaat scheiden ze is getrouwd in gemeenschap van goederen nu heeft ze voor haar huwelijk een huis gekocht en een hypotheek daarvoor afgesloten haar vader staat borg voor 80.000 een hypotheek dat hij op zijn huis heeft genomen.hoe zit het nu met de schuld aan haar vader en de hypotheek moet haar toekomstige ex hier ook aan mee betalen?

@ Lies. Het was voor mij ook een moeilijk besluit om te nemen. Maar achteraf was het ook voor mijn een heel goed besluit om te nemen. Ik zat met dezelfde onzekerheden als jij. Maar denk er wel om dat als jij vrolijker bent en je kindje groeit op in een omgeving waar liefde de boventoon is (of je nu alleen woont of met een mogelijk nieuwe vriend) dan is dat voor je dochter ook veel fijner. Je raakt je kind ook niet kwijt. Wel voor een deel, want je echtgenoot heeft ook rechten. Maar dat kun je met hem onderhandelen. Minimaal is om de week je meisje bij jou en maximaal is alleen 1 keer in de twee weken een weekend bij je (aanstaande) ex. Dit is dus te onderhandelen met hem. Denk er wel om dat als jij gelukkiger wordt, je dit ook uitstraalt naar iedereen om je heen, ook je dochtertje. Neemt ook niet weg dat je ook met haar gevoelens en haar relatie met haar vader rekening moet houden. Alleen aan jezelf denken is niet goed.
Groetjes en zet 'm op.

Ik en mijn vriend (we zijn niet getrouwd) zijn al 11jaar samen. Al sinds de geboorte van ons dochtertje gaat het eigenlijk niet meer zo goed. Ik heb niet de verwachtingen gekregen van het 'gelukkige gezinnetje'. Vroeger was hij leuk, grappig, handig en vol toekomstplannen en ik kon alles aan hem vertellen. Nu is hij lui, ons huis raakt maar niet afgewerkt (gaat liever elders bij vrienden bijklussen), zit hij dag en nacht op zijn computerspel bezig, we slapen en eten niet meer samen, doet geen leuke dingen met ons 3. Een paar weken terug, sms'en hij mij dat ik moest zeggen wat er scheelde. Wat er mis loopt tussen ons. Heb hem al deze dingen verteld en dat ik mij eenzaam voelde. Hij ging veranderen zei hij. Twee ! dagen heeft hij het volgehouden. Dan terug het zelfde liedje. Ik kan met hem er niet over praten. Hij loopt dan telkens kwaad weg en hij geeft mij steeds weer het gevoel dat het allemaal mijn fout is. Dus, kan iemand mij vertellen wat ik moet dien? Ik wil zo graag deze relatie stopzetten, maar ben vooral bang hoe mijn dochtertje zal reageren. Ben ook bang om haar kwijt te geraken. Ik kan haar geen dag missen.

@ Marie. Als je er samen uit wilt komen kun je het best contact opnemen met een mediator. Dat is het goedkoopst (is bij elkaar ook wel duur hoor) en de basis is goed om ook aan de afspraken te houden. Jullie hebben het immers allebei met elkaar afgesproken. De mediator kan dan de afspraken laten bevestigen via de rechter met behulp van een advocaat. Dat is dan een hamerstuk dus daar heb je geen omkijken aan. Heb je nog meer vragen Marie?

@ lefke. Het hangt er wel van af wat je afgesproken hebt over de omgang met je kinderen. Als hij het recht heeft om op een bepaald moment zijn kinderen te zien dan mag hij doen wat hem goeddunkt. Als hij echter slim is dan zorgt hij ervoor dat zijn nieuwe relatie er dan niet is. Hij kan ze dan later rustig aan haar laten wennen. Jij hebt daar niet zo veel over te zeggen, hoe graag je dat ook zou willen. Hoe vaak hij de kinderen mag hebben bepaald je samen of via de rechter. Dan moet je je daar ook aan houden. Afspraak is dan afspraak.

p.s. er zijn drie kinderen van 9,12 en 14 en onder goede baan versta ik een baan van minimaal 4 dagen, hopelijk met een hoger salaris dan zonder mijn (universitaire) diploma mogelijk is.
De vraag is dus: of eerst afstuderen en dan scheiden of loont het toch om voorlopig eerst een klein baantje erbij zoeken van 2 dagen voordat ik ga scheiden en afstuderen.

Momenteel werk ik 1 dag per week en ben ik aan het afstuderen. Liefst wil ik eerst afstuderen en dan een goede baan zoeken of is het verstandiger om nu alvast een baan voor bijvoorbeeld 2 dagen erbij te nemen en dan te gaan scheiden?

Hallo lotgenootjes,
Ik lig in een echtscheiding en ik heb geen flauw idee hoe ik alles regelen moet en hoe ik hier mee om moet gaan. Er is een kind in het spel en ik en mijn (ex)partner willen het op een vriendschappelijke manier regelen. Moet ik eerst een mediator aannemen en daarna pas een advocaat? Ik ben ten einde raad! Wie wil me adviseren? groetjes Marielle

Mijn ex man heeft mij na 13 jaar verlaten voor een 10 jaar jonger meisje en nu een hoop problemen.

Van de 1 op andere dag vertelde hij mij dat hij was vreemdgegaan 9 dagen terug en dat hij daarna intensief kontakt had gehad met haar via sms en telefoon. Hij had besloten om bij haar in te trekken en dat moest ik zomaar even accepteren.

Mijn gevoelens en mijn vragen beantwoorde hij niet en hij ging. Ik mocht de kinderen opvangen na schooltijd en hun vertellen wat er aan de hand was.

Hoop geruzie en hoop gescheld over en weer en afgelopen zondag ben ik hem opgaan zoeken bij zijn nieuwe vriendin om te praten.

Helaas werd het geen praten maar begon hij te schelden, duwen en trekken. Hij heeft mij toen rake klappen gegeven en de kinderen hebben dit gezien.

De politie is erbij geweest en nu moeten wij naar het amk om te praten.

Mijn grote zorg is dat zijn nieuwe vriedin zich mengt in het sms verkeer dat ik heb met mijn ex partner en ik denk dat ze op hem inpraat.

Nu zit ik op de uitnodiging van het amk te wachten, maar mijn vraag is:

Moet ik mijn kinderen zomaar meegeven met mijn ex en moeten ze de nieuwe vriedin die er nu 2 weken is accepteren?

k ben van mening dat dit geen serieuse relatie is en dat dit geen stand gaat houden en ik wil dat hij mijn kinderen het eerste half jaar bij mij thui ziet of op neutraal gebied.
Mijn kinderen willen niets met zijn nieuwe vriendin te maken hebben en ik heb gezegd geef he een half jaar de tijd en dan zien we wel verder.

Sta ik nu in mijn recht dat ik zeg nog geen contact met nieuwe relatie ??

zit er nu wel even doorheen, weet het allemaal even niet meer, maar het zal goed met me komen hoe het ook moet, je moet eerst door een donker gat voor je het licht weer ziet.
sterkte iedereen in dezelfde situatie

Hoe kom ik los van mijn à.s.ex man?
We delen nu nog de zorg voor terminale( schoon)
Moeder, en zien elkaar nog bijna dagelijks,,
En hebben in jaren niet zo veel en goed met elkaar
Gepraat,

bedankt voor jullie twee berichtjes, kan nu niet meer op mijn mail komen maar jullie ook sterkte

Summer, maak je niet ongerust. Als je man een baan heeft dan krijg jij daar deel van, als je man een goede baan heeft dan krijg jij daar een goed deel van. Als je man in ploegendienst zit dan kan je bij de rechter wellicht aantonen dat hij niet goed voor ze kan zorgen. Dan blijft er voor hem alleen een weekend in de twee weken over en is co-ouderschap niet aan de orde. Kom op en houdt de moet erin.

@Summer,

Ik ben zelf gegaan omdat ik 10jaar terug ME kreeg mede door het autisme van mijn man en de kinderen,daarbij 2verbouwingen etc. Ik zag het gewoon niet meer zitten,dacht er zelfs aan om met de kinderen naar mijn ouders te gaan maar toch sterk blijven en door gaan. Tot ik tijd terug een schat van een man tegen kwam,begripvol en hulp m d kinderen. Dit alles kan mijn man niet verkroppen. Maar genoeg was genoeg,ik ging meer en meer achteruit. Ik hoop nu co ouderschap te behouden zodat ik ene week de kinderen heb en de andere week bijrusten.

Mijn man en ik gaan scheiden, maar hij heeft een goede baan en ik heb geen baan, heb twee chronische ziektes maar ben niet afgekeurd en heb ook nog een whiplash door een auto ongeluk, nu wil mijn man dat ik uit het huis vertrek, maar waar moet ik heen, we hebben twee kinderen van 8 en 2 jaar, ik kan om mijn ziekten niet werken, loop veel in ziekenhuizen, ik ben radeloos weet niet meer wat ik moet doen, elke dag is een strijd, gelukkig werkt mijn man in ploegendiensten, anders waren we veel bij elkaar, wat ik gewoon niet meer op kan brengen, er is geen ander we hebben niet veel ruzie, maar de rek is er gewoon uit naar 16 jaar en door alle medische dingen die ik heb meegemaakt en waar hij niet mee kan leven, wil hij van me af, maar hoe begin ik en waar kan ik terecht, hij denkt ook dat de kids beter bij hem af zijn, maar hij werkt in ploegendiensten en volgens hem vind hij hier wel een oplossing voor, nou sorry maar de kinderen hebben 24 uur per dag iemand nodig, waar moet ik beginnen.
ik ben momenteel moe en erg radeloos door alles, en ik wil me nu niet meer laten vernederen door hem en ik kan er niks aan doen dat ik twee chronische ziektes heb en een nekprobleem, maar dit ziet hij helaas anders.
summer

zo is het idd maar mijn moeder heeft medelijde met hem door zijn autisme. Vanmorgen heb ik contact opgenomen met een pro deo advocaat en maandag weet ik meer. Het isgedaan om steeds aan een ander te denken en ga ik voor alles.